• Een Cadeau van Jezus om door te geven.

    Een Cadeau van Jezus om door te geven.

17 februari 2022

Hebt u dat ook weleens, een bezwaard gemoed? U hebt iets gezegd of gedaan tegen een ander waarvoor u zich schaamt. Hoe maakt u dat nu weer goed? Of u bent zelf het slachtoffer en u voelt wrok om wat u is aangedaan. Wat moet ik daar nu mee? Hoe kunnen we dit oplossen? Hoe komen we daar nu uit? Wat leert de Bijbel daarover? Laten we daar samen eens naar kijken op deze eerste wandeling.

EFEZIËRS 4 : 25 T/M 32

VERGEVEN
We hebben dat allemaal wel eens doorgemaakt, denk ik. Dat we spijt hebben over iets wat we hebben gezegd of gedaan. En dat drukt op je gemoed. Je moet er telkens aan denken. Eigenlijk wil je het graag goed maken. Hoe pak je dat nu aan? Het wordt helemaal een pijnlijke zaak wanneer je het niet meer goed kunt maken, omdat degene met wie je het goed zou willen maken er niet meer is, omdat die persoon overleden is. Ik kan daar over mee praten, helaas. Ik had als achttienjarige een heftige discussie met mijn grootvader, hoewel ik een hele goede band met hem had, ik had dingen gezegd die niet netjes waren. Maar voordat ik het met hem kon uitpraten overleed hij plotseling. En hoewel hij mij nog vlak voor zijn overlijden had gebeld en had gezegd dat het wel goed zal, heb ik er drieënvijftig jaar later nog steeds moeite mee. Dat leert je dat je niet te lang moet wachten met het goedmaken met de ander. Onze Bijbeltekst zegt er dit van; “laat de zon niet ondergaan over uw boosheid”, vers 26. Zorg dat je het op tijd uitpraat en het elkaar vergeeft. Ook als jij het slachtoffer bent, is het belangrijk om de ander te vergeven. Misschien niet in de eerste plaats om die ander, maar zeker voor jezelf. Wanneer je rondloopt met wrok en woede en misschien zelfs haat, dan vreet dat aan je. Het holt je van binnen uit. Er zijn mensen die er helemaal door worden beheerst. Maar vergeving bevrijdt je daarvan. Je kunt weer vrij ademhalen. Bovendien zegt Jezus in Mattheüs 6 : 15; “Maar als je anderen niet vergeeft zal jullie Vader jullie je misstappen evenmin vergeven”. Waarom zegt Jezus dit? Wat zit daar nu achter, achter deze woorden? Dat staat in Mattheüs 5 : 22; “ieder die in woede tegen zijn broeder of zuster tekeergaat, zal zich moeten verantwoorden voor het gerecht”. Jezus stelt woede tegen de ander gelijk aan moord. Het is een overtreding van het zesde gebod; “Gij zult niet doodslaan”. Woede, kwaadheid, wrok en boosheid hebben geen plaats in het leven van een christen. Paulus schrijft:” Laat alle wrok en drift en boosheid varen, alle geschreeuw en gevloek, en alle kwaadaardigheid”, in vers 31 van onze Bijbeltekst. Dat past niet in een leven van een christen. Waarom niet? Omdat Jezus voor al jouw zonden en voor die van de ander is gestorven. Hij heeft daarvoor de hoogste prijs betaald. Wanneer jij van Zijn vergeving wilt leven, dan behoor je ook de ander te vergeven. Wordt de minste en vraag vergeving van je misstappen, doe je dat niet dan maak je een tweede en ernstiger misstap. Maar als slachtoffer, blijf niet hangen in je wrok en boosheid. Want daarmee doe je jezelf kwaad. We leven allemaal van Zijn vergeving, niemand uitgezonderd. Denk dan ook niet dat jij een uitzondering maakt. En dat wat jou is aangedaan, of dat wat jij gedaan hebt je boosheid rechtvaardigt. Jezus heeft jouw je zonden vergeven, dat is een enorm cadeau dat je niet verdient en dat cadeau moet je doorgeven.

VERGETEN
Maar hoe zit dat nu met vergeten? Je hoort vaak; het is vergeven en vergeten. Maar u hebt misschien wel gemerkt dat ik zelfs na drieënvijftig jaar mijn misstap tegen mijn grootvader niet vergeten ben. Er zijn mensen die zichzelf niet kunnen vergeven en daarom komt dit telkens terug in hun leven. En dat is vooral moeilijk als het een overledene betreft waartegen men de misstap maakte. Bij ons mensen is dat sowieso moeilijk om te vergeten. Hoe vaak komt het niet voor dat wanneer er later weer een conflict optreed er ‘oude koeien’ uit de sloot worden gehaald. Ineens wordt je weer in herinnering gebracht wat je misdaan had. Of men neemt in de beoordeling van iemand, op een bepaald moment, ineens iets mee dat in een ver verleden is gezegd. Het mooie van ons rechtssysteem is dat bij een nieuwe rechtszaak afgedane zaken uit het verleden niet meer mogen meewegen in een nieuwe beoordeling. Maar wij hebben er nogal eens een handje van om dan oud zeer op te diepen. Daar hebben we niet alleen het ‘slachtoffer’ mee, maar daarmee beschadigen we onszelf ook. Het laat zien dat je blijkbaar niet te vertrouwen bent. Je had gezegd dat je het dan ander vergeven had, maar blijkbaar is dat niet zo. Want echt vergeven, betekent ook echt vergeten. De Heer doet dat namelijk wel. In Hebreeën 8 : 12 staat; “Ik zal hun wandaden vergeven en aan hun zonden zal ik niet meer denken”. Bij God is vergeven ook vergeten. Daarom moeten wij ook vergeten wat de ander tegen mij misdeed. ‘Maar ik weet niet of ik dat wel kan’, zegt u misschien. Dat is begrijpelijk, maar de standaard is gezet. De standaard door onze Here Jezus Christus. Hij heeft voor onze zonden betaald en daardoor voor ons de vergeving van de zonden en het eeuwige leven verworven. En als wij weer eens uitglijden, weer een misstap begaan, dan herinnerd Hij ons niet aan alles wat wij allemaal fout hebben gedaan. Dan komt Hij niet met een hele lijst verwijten, dan haalt Hij geen ‘oude koeien’ uit de sloot. Nee, dan wijst Hij op Zijn offer voor ons gebracht en corrigeert Hij ons en zet ons weer op het rechte spoor. Dat kan dus ook met jou. Wanneer je weer eens de ander hebt geconfronteerd met zaken uit het verleden, die al waren afgedaan, dan kan je de ander om vergeving vragen en opnieuw beginnen. Want bij Christus mogen wij altijd opnieuw beginnen. Hij maakt het iedere keer weer goed met ons, omdat Hij ons liefheeft. “Wees goed voor elkaar en vol medeleven, vergeef elkaar zoals God u in Christus vergeven heeft”, vers 32 van onze Bijbeltekst.

VERZOENEN
Want alleen als we elkaar vergeven, zoals Christus ons heeft vergeven, alleen dan kan er een verzoening tot stand komen. En alleen door verzoening is er samenleving mogelijk. "Alleen door vergeving is er toekomst", zei Aartsbisschop Desmond Tutu. Een samenleving waar men niet vergeeft gaat tenslotte ten onder aan conflict. Of dat nu Zuid – Afrika is of Nederland of de kerk. Waar onderling wrok leeft of beter nog tiert, daar wordt het goede leven doodgemaakt. Daar heerst uiteindelijk de dood. Daarom kwam Christus naar de wereld om ons met Zijn Vader te verzoenen. Hij bracht vergeving door Zijn dood aan het kruis van Golgotha. Daardoor kunnen wij nu leven, leven met elkaar, maar ook en vooral leven met Hem en de Vader. Omdat Christus ons verzoent heeft met Zijn Vader, moeten wij ons met elkaar verzoenen. Dat maakt het leven in de gemeenschap van de heiligen vol en mooi. Dat mogen we dan ook vieren en gedenken aan Zijn tafel, het Avondmaal. Dat we door Hem verzoend zijn met de Vader. En daar vieren we de gemeenschap, de band met elkaar. Omdat wij zo goed zijn? Nee, omdat we vergeven zijn. Omdat we dat ongelooflijke, onverdiende cadeau van Hem hebben ontvangen. Maar dat is wel een cadeau om door te geven en niet alleen voor onszelf te houden. Daarom; “Prijst de Heer, de weg is open naar de Vader, naar elkaar, Jezus Christus Triomfator, mijn Verlosser, Middelaar. Vader met geheven handen breng ik U mijn dank en eer”, Lied 167 : 3 GK.
F.L.

 


Bijbeltekst van de dag