Leven in de liefde van Jezus

Vindt u dat ook zo moeilijk? Liefhebben in de kerk. Vooral bij die zuster of bij die broeder, daar kunt u niet mee overweg. U ergert zich aan hem of haar. Als ze alleen al haar mond opent gaan bij u de nekharen overeind staan. Of daar heb je hem weer met z’n stokpaardje. Elkaar liefhebben hoe doe je dat? Hoe doe je dat als je telkens tegen dergelijke dingen aan loopt? Johannes schrijft dat we elkaar moeten liefhebben. Maar geeft de Bijbel ook aanknopingspunten hoe je dat doet? Laten we daar eens naar kijken in dit wandelgesprek.

1 PETRUS 1 : 3 T/M 23

LIEFHEBBEN
In de vorige wandelgesprekken zagen we dat we als christen in de vrijheid zijn gesteld. Maar die vrijheid vraagt wel om verantwoordelijkheid. Die kunnen niet los van elkaar worden gekoppeld, want dan ontstaat er anarchie. Dan wordt het ieder voor zich. Daarom is er één voorwaarde nodig en dat is liefde. Liefde is het cement van de kerk. Er dient daarom liefde te heersen in de kerk. ‘Dat is makkelijker gezegd dan gedaan’, hoor ik je zeggen. En dat klopt, maar er is ook niemand die ooit beweerd heeft dat het leven als een christen je gemakkelijk af gaat. De Here neemt ons zoals wij zijn, maar God zij dank, Hij laat ons niet zo blijven. Hij wil ons optrekken naar een hoger plan. Kijk maar wat Hij zegt in vers 16 van onze Bijbeltekst; “Wees heilig, want Ik ben heilig”. Dat is nogal wat! Hij zegt niet, doe je best om zo heilig mogelijk te worden, nee, het staat in de gebiedende wijs. Daar valt niet omheen te komen. En dat betekent voor ons, dat wij onze stinkende best moeten doen om elke dag het beste te geven dat we hebben te geven. Dus niet denken; nou liefhebben gaat me niet zo goed af, het is nu eenmaal zo, zo ben ik nu eenmaal. Nee, je inzetten om lief te hebben. Iedereen kan het. En je niet met een ander vergelijken. Nee, kijken naar wat jij kunt doen. Moeder Teresa zei eens; liefde is actie. Dus het is niet met liefdevolle ogen naar de ander staren en ook niet allemaal mooie praatjes over de liefde verkopen. Nee, liefde is doen! Wie het boek Jakobus leest wordt daar ook van doordrongen. “Wie zich daarentegen spiegelt in de volmaakte wet, die vrijheid brengt, en dat blijft doen, niet als iemand die hoort en vergeet, maar als iemand die ernaar handelt- hem valt geluk ten deel, juist om wat hij doet”, Jakobus 1 : 25. En die volmaakte wet is de Wet van de Liefde. De liefde in de Here Jezus Christus. Het is de liefde die vrijheid brengt. Deze liefde komt voort uit de waarheid, de waarheid van de redding door Jezus Christus aan het kruis. “En als je gehoorzaam bent aan de waarheid, is uw hart gelouterd en kunt u oprecht van uw broeders en zusters houden”, zo zegt vers 22 van onze tekst. Je kunt het! Maar doe je het ook? En hoe pak je dat dan aan? Allereerst door je naar de waarheid te richten. We zijn door Christus gered en bevrijdt van onze zonden, van de ketenen van de wereld en van onszelf. Elke dag moeten we onszelf verloochenen. Niet mijn wil, maar U wil geschiedde. Christus leeft in ons door Zijn Geest. We moeten ons door de Geest laten leiden, dan kunnen we oprecht liefhebben. Of zoals Petrus het omschrijft; “als mensen die opnieuw zijn geboren, niet uit vergankelijk maar uit onvergankelijk zaad, door Gods levende woord, dat voor altijd stand houdt”, vers 23. Vertonen wij dat leven? Kan men dat aan ons zien en merken? In ons gedrag, in onze houding, in hoe wij spreken. Ook en vooral over elkaar?

OORDELEN
Liefde moet je doen. Lange tijd werd er over liefhebben wat smalend gedaan onder christenen, en zeker onder gereformeerden. Zo van; ja,ja, liefzijn voor elkaar zeker, soft gedoe. Maar wie Gods Woord serieus neemt en zowel leest over wat Jezus leerde en zei, als wat Johannes bijvoorbeeld in zijn brieven schreef, kan dat niet meer volhouden. Sterker nog het is hét grote liefdegebod uit Mattheüs 22 : 26 t/m 40. Nu, dat eerste gebod, nou dat spreekt vanzelf. Maar al te vaak wordt over het tweede gebod wat meesmuilend gedaan. Toch zijn deze geboden aan elkaar gelijk, zegt Jezus. Het één kan niet zonder het ander. Wanneer je God liefhebt, dien je ook je naaste lief te hebben. Ze zijn niet los verkrijgbaar. En het mooie is dat we dan ook iets van de glorie van God laten zien. Johannes zegt dit heel mooi; “Niemand heeft God ooit gezien. Maar als we elkaar liefhebben, blijft God in ons en is Zijn liefde in ons tot volmaaktheid gekomen”, 1 Johannes 4 : 12. Of te wel, als wij elkaar liefhebben dan is God daarin te herkennen. Maar hoe doe je dit nu concreet? Allereerst door niet over elkaar te oordelen. Een oordeel kan tussen jou en iemand in staan. En een oordeel is vaak gebaseerd op onvolledige of onjuiste gegevens. Soms ook is het een vooroordeel. We hebben al een idee over iemand op grond van dingen die we aannemen. Beiden zijn in de kerk not done. En Jezus waarschuwt ons er ook voor. “Oordeel niet, opdat er niet over jullie geoordeeld wordt. Want op grond van het oordeel dat je velt, zal over jou geoordeeld worden, en met de maat waarmee je meet, zal jou de maat genomen worden”, Mattheüs 7 : 1 en 2. Oordelen staat tussen jou en de ander in. Bovendien het keert bij je terug als een boemerang. ‘Maar de kerkenraad moet toch weleens oordelen over iemand’? Nu zeg je wat. Oordelen, moet je overlaten aan de instanties, of de personen, die daarvoor zijn aangesteld. Zij hebben gezag ontvangen om te mogen oordelen en worden ook deskundig geacht dat te kunnen doen. Dat ligt dus anders. Maar wij dienen ons daarvan te onthouden. En je kunt dit voorkomen door met iemand te spreken en niet over iemand. Het is opvallend dat oordelen en roddelen vaak in elkaars verlengden liggen. En voor je het weet bega je de zonde van de tong. Liefhebben sluit oordelen uit en oordelen voorkom je door niet te roddelen. Wanneer jou iets zorgen baart, ga dan met die persoon zelf in gesprek. Toon medeleven, dat is liefhebben. En je zult verrast zijn over het resultaat. Daarom roept Petrus op; “heb elkaar dan ook onvoorwaardelijk lief, met een zuiver hart”, vers 22b. En wees genadig naar elkaar. Want van oordelen komt heel vaak veroordelen. Maar is dat wel terecht?

GENADE
Wie oordeelt, veroordeelt al snel. Neem nu maar eens de huidige situatie in de wereld. Hoe gemakkelijk hebben we een oordeel klaar over Poetin bijvoorbeeld. En wees eens eerlijk, daar kan je nog wel inkomen ook. Maar wat we bij hem doen, doen we dat ook niet wat te makkelijk bij anderen? Jezus zegt hierover; “Waarom kijk je naar de splinter in het oog van je broeder of zuster, terwijl je de balk in je eigen ogen niet opmerkt?”, Mattheus 7 : 3. Hij herinnert ons eraan dat we allemaal zondaars zijn. Zondaars waarvoor Hij naar deze wereld is gekomen om ons te redden van onze zonden en schuld. Mijn schuld is niet groter of kleiner dan de jouwe. We leven allemaal van Zijn genade. Zijn onverdiende liefde voor ons zondaars. Hij neemt ons aan zonder voorwaarden vooraf. We mogen bij Hem horen. We hebben dat helemaal en absoluut niet verdient en toch krijgen we dat. Daarom en daarom alleen, dienen wij de ander lief te hebben als onszelf, onvoorwaardelijk. Kan je dat niet? Denk dan maar eens aan wat Jezus voor jou gedaan heeft. Heeft Hij ook gezegd; nou dat kan ik niet. Wie beseft dat hij van genade leeft zal genadig zijn naar anderen. Niet omdat die ander perfect is of beter is dan jij, maar omdat Christus jou genadig is. Door Zijn barmhartigheid hebben wij levende hoop gekregen, zegt Petrus ( vers 3 ). Jezus en Zijn Vader waren barmhartig voor ons, daarom mogen, kunnen en moeten wij barmhartig zijn naar anderen, in liefde. Dan leven we allemaal in de vrijheid van Christus, in en door Zijn onvoorwaardelijke liefde.
F.L.

 

Deze categorie bevat geen artikelen. Indien subcategorieën getoond worden op deze pagina kunnen deze artikelen bevatten.

Bijbeltekst van de dag